Dok većina sela u tutinskoj opštini svijetli makar pod jednim reflektorom, Mojstir tone u zaborav. Već godinama vlada tama koju mještani opisuju kao simbol zaborava i nebrige. Ogorčeni su na lokalnu vlast, uvjereni da su prepušteni sami sebi.
Ulična rasvjeta ne radi godinama, a svaka noć donosi novu dozu straha i nesigurnosti. Mještani kažu da su se obraćali nadležnima, ali da odgovora nema.
“Upropastiće i selo i državu i opštinu za svoj interes i džep. Ovdje je bio strujomer i odnijeli su ga i samo je ostao kod Rahmanove kuće. Batrage i Fejzoviće sijaju kao Pariz, a mi u mrak. Kakvi su oni rukovodioci opštine, nikakvi”, poručuje Šaban Hajrović.
I dok su njihove ulice obavijene tišinom i tamom, njihovi apeli upućeni opštinskim službama odavno ne pronalaze put. Kažu da više ne traže mnogo, samo da im neko, konačno, upali svjetlo.
