Zimska sezona u Srbiji već dovodi do nestašica peleta, a mnoge prodavnice ograničavaju količine po kupcu. Glavni razlog nije samo hladno vrijeme, već i veliki broj domaćinstava koja su ove godine prešla sa grijanja na struju na pelet i nisu imala iskustva sa tržištem. Kako objašnjava profesor Šumarskog fakulteta Branko Glavonjić, domaćinstva su krenula sa nabavkom tek u septembru i oktobru, kada su zalihe već bile ograničene, što je dovelo do povremenih nestašica, rasta uvoza i ograničene prodaje po kupcu.
Profesor Šumarskog fakulteta Branko Glavonjić objašnjava za RTS da hladno vrijeme doprinosi većoj potrošnji, ali da nije glavni razlog za porast potražnje. Osnovni razlog je sve veći broj domaćinstava koja su prešla sa grijanja na struju na grijanje na pelet.
“Takva domaćinstva nisu imala puno iskustva o tome kako funkcioniše tržište peleta, a prije svega kada treba krenuti u nabavku. Mnoga od njih su krenula u nabavku tek u septembru, a neka u oktobru, kada su stovarišta i fabričke zalihe već bile ispražnjene. Već na početku grejne sezone došlo je do povremenih nestašica peleta, koje su se intenzivirale tokom oktobra. Domaće fabrike ne mogu u tako kratkom vremenskom periodu da zadovolje tako veliku potražnju i, logično, usledio je rast uvoza”, navodi Glavonjić.
Većina potrošača krenula je sa kupovinom tek u septembru ili oktobru, kada su stovarišta i fabričke zalihe već bile ograničene. To je dovelo do povremenih nestašica, koje su se posebno osetile tokom oktobra. Kako domaće fabrike nisu mogle da zadovolje naglo povećanu potražnju, došlo je do porasta uvoza.
“Uvoz u novembru i decembru doprineo je da se delimično ublaže posljedice nestašica, i čak smo imali blagu stabilizaciju tržišta u drugoj polovini decembra, kada je na većim stovarištima pelet mogao da se kupi bez ikakvih ograničenja. Međutim, takva situacija trajala je relativno kratko, jer je već polovinom januara potražnja ponovo počela da raste, i takav trend je i danas”, dodao je Glavonjić.
Od polovine januara snabdevači prodaju pelet isključivo na džakove, a jedan potrošač može kupiti najviše 10–15 džakova. Glavonjić objašnjava da se situacija razlikuje od stovarišta do stovarišta i od regiona do regiona.
“Najteža situacija u pogledu snabdevanja je u regionima Vojvodine, Šumadije i južne Srbije. U tim regionima postoji mali broj proizvođača, odnosno fabrika za proizvodnju peleta, a one koje postoje imaju veoma mali kapacitet i ograničenu proizvodnju”, navodi on.
Zbog toga trgovci iz ovih regiona moraju da se snabdevaju iz drugih dijelova Srbije, ali i to je sve teže jer, kako kaže, potražnja u tim regionima također raste.
“Onu jednu paletu drvnog peleta od 1.050 kilograma dijele na pet potrošača po principu ‘svima pomalo do sljedeće isporuke’. Plašim se da će takav sistem prodaje biti zastupljen tokom čitavog februara jer domaće fabrike u ovom trenutku nemaju dovoljno sirovine da mogu ozbiljnije da povećaju proizvodnju”, objašnjava Glavonjić.
Za razliku od peleta, snabdevanje ogrevnim drvetom u Srbiji je stabilno.
RTS
