Debata o doživotnoj kazni zatvora ponovo je u fokusu stručne i šire javnosti, otvarajući složena pitanja pravde, bezbjednosti i ljudskih prava. Prema riječima, prof. dr Ergina Hakića, rukovodioca Departmana pravnih nauka doživotna kazna zatvora u savremenim pravnim sistemima ima prvenstveno zaštitnu funkciju.
Jedna od ključnih prednosti ove kazne, ističe on, jeste snažna poruka generalne prevencije.
“Kazna doživotnog zatvora se promenjuje prema licima za koje smatramo da se nikada neće promijeniti. Ovdje imamo kontradiktornost kada je u pitanju evropski sud za ljudska prava gdje se naš zakon, malo, kosi sa evropskim zakonima. Šta za lica koja se promijene tokom izdržavanja kazne? Nakon 27 godina izdržanog zakona, može se razmatrati da li takvo lice može izaći na slobodu”, objasnio je prof. dr Hakić.
Ipak, doživotna kazna zatvora nosi određene prednosti.
“Prednosti su da na osnovu doživotnog zatvora možemo udaljiti neka lica koja čine najmontruoznija djela kao što su teško ubistvo djece, trudnice, nemoćne osobe sa aspektom silovanja, takva lica smatramo da ne mogu imati olakšanje kazne, odnosno da bi izašli na razmatranje smanjenja kazne i na taj način ih možemo skloniti iz društva”, ističe rukovodilac Departmana pravnih nauka.
Da li je doživotna kazna nužnost ili neuspjeh sistema, Hukić odgovara.
“Smatram da je doživotna kazna nužnost kada je reč o najtežim krivičnim delima. Ako imamo u vidu da smo početkom ovog veka ukinuli smrtnu kaznu, onda se može reći da je doživotni zatvor, u takvom kontekstu, jedan od najblažih oblika najstrožeg kažnjavanja”, rekao je on.
Rasprava o doživotnoj kazni zatvora, očigledno, ne svodi se samo na pitanje strogoće sankcije, već zadire u temeljne vrijednosti jednog društva, odnos prema pravdi, bezbjednosti i mogućnosti ljudske promene.
FOTO/TEKST: SANA-A. Alić-Kahrimanović
