Home Vijesti Priča o Altinu Grboviću – najboljoj novopazarskoj 17-ici

Priča o Altinu Grboviću – najboljoj novopazarskoj 17-ici

520
0

Novi Pazar oduvijek je bio rasadnik fudbalskih talenata. Neko će reći peh ili loša sreća, pa je uvijek bio daleko od javnosti, daleko od fudbalskog centra tog vremena, ali najbolje i najvrijednije što je Jugoslavija tada mogla imati rađalo se u našoj čaršiji. Jedan od njih je i mladić iz Novog Pazara, rođen 1986. godine. Kasnije, ispostavit će se, najbolja 17-ica ovdašnjeg fudbala. Geni su čudo, čuli smo to mnogo puta. Tako je bilo i kod njega. Otkad je u Novi Pazar došla prva krpenjača, Grbovići su bili sinonim za nju. Još prije skoro 80 godina njegov djed Halil Grbović, zatim otac hadži Fikret Grbović, nekada igrač reprezentacije Jugoslavije i brojnih klubova, da bi fudbalsku priču nastavio i Altin, predstavnik treće generacije kojem je sve bilo naklonjeno da bude zlatno slovo fudbalske slave Grbovića. Još kao dječak član regiona Zapadne Srbije u fudbalskoj ligi regionskih reprezentacija Srbije i Crne Gore, koju tada osvaja. Odmah je zapao za oko omladinskom pogonu Crvene Zvezde, gdje odlazi i stasava u sjajnog golgetera. Novopazarci su, kobom zle sudbine osuđeni na peh, pa Radnički Novi Beograd kao Superligaš tada čiji je bio prvotimac ispada u treći rang takmičenja zbog specifičnih dešavanja u državi, a koja nisu bila vezana fudbal. I onda razočarenje. Vraća se u Novi Pazar, željan svog doma, čaršije i publike, ali biva tek sporedni izbor trenera, jer je, kako kaže, na njega gledano kao na igrača sa strane. I kao takav, rezervista, u Kragujevcu postiže spasonosni gol protiv Radničkog koji, ispostavlja se kasnije, čuva Novi Pazar od ispadanja u treći rang.

Slijede divne fudbalske epizode u Rumuniji, Albaniji i Bosni, a onda i teška povreda mišića zadnje lože poslije koje više nije bilo nazad. Od svega najviše žali za tim što je, kako kaže, uvijek nešto tuđe bilo bolje od domaćeg, a nije. Ali je isto tako uvijek postojao kompleks od igrača koji se vrate kući, smatrajući ih kao da su tuđi. Altin je samo još jedan od vanserijskih igrača iz našeg grada koji svjedoče ovoj priči. Zato, valjda, ni Bog nikada nije dao da Novi Pazar bude centar fudbala u regionu, a mogao je.

“To nam je taj neki kompleks, da se malo grublje izrazim, što se tiče našeg grada koji će možda, ako Bog da i nadam se, uskoro, iščeznuti. Zapravo i iščezava polako kao što sam i primijetio, pa ljudi već polako stiču svijest za lokalno, ustvari da ono što je iz Novog Pazara, ne znači da nije dobro, a da je nešto sa strane mnogo bolje. Taj sindrom koji je postojao prije, nije to bilo samo zato što smo mi došli sa strane. Ja nisam ni došao sa strane, ja sam se samo vratio kući. Ali taj sindrom je rastao zato što, u tom periodu nisu bili dovoljno praćeni, pazarski fudbal nije bio u nekom velikom planu. Medijski se nije to tada ovdje pratilo, bilo je na nivou Novog Pazara, Tutina, Sjenice, pa su neki ljudi mogli da rade šta su htjeli. To je tada više bilo neko drugarstvo iz kafana ili kafića, ti treneri su tek malo prije toga batalili svoje igračke karijere, pa su sa mnogim igračima prijateljski bili bliski i njih gurali u prvi plan, to je bilo zacementirano za neke igrače tad, a sve na uštrb nas mlađih igrača koji smo se vratili da Novom Pazaru pomognemo”, kaže Grbović.

Najljepša priča dogodila se u Albaniji. Grbogoal, tadašnji nadimak koji se na transparentima mogao vidjeti kada igra njegov Škumbini. Odlične partije donijele su i rekord, tako da je te sezone Altin na svakih 95 minuta postizao po gol.  Uslijedio je i poziv od šampiona te države, ekipe Skenderbeu koja je prije par godina igrala i Ligu Evrope.

“Tada je karijera krenula da mi ide uzlaznom putanjom, atmosfera oko mene bila je dolična, medijski vrhunski ispraćeno, nije se moglo ništa sakriti kao što se to negdje sakrivalo ranije, jer se svaka utakmica ne samo našeg kluba već i drugih prenosila uživo na nacionalnom kanalu. To je bilo nevjerovatno, jer Albanija mnogo voli fudbal i živi za fudbal. To mi je mnogo prijalo, jer je to bila prava fudbalska priča. To bi prijalo svakom igraču koji ima nešto bar fudbalsko u sebi. Tu sam počeo pokazivati pravo napadačko umijeće, odgovarao mi je i mentalitet i klima i sve se nekako poklopilo da sve krene u pozitivnom smislu. Mnoge sam utakmice tu i riješio, jednostavno tada sam živio kao neke velike zvijezde”, priča nam Altin.

Altin uskoro postaje profesor engleskog jezika, dok mu je supruga na specijalizaciji u Beogradu. Roditelji su divne djevojčice, ali fudbal je nit i strast koja je bila i zauvijek će ostati dio njega. Jedan je od ljudi koji vode Coerver fudbalsku akademiju u Novom Pazaru, a od njega i par njegovih prijatelja potekla je ideja za Pazarsku Kalčo ligu koja je kasnije prerasla u Pazarsku ligu šampiona. Navijač je Juventusa, to sa ponosom ističe, pa su ga mnogi tada poredili sa Davidom Trezegeom. Zbog toga je i nosio 17-icu na leđima. O svom fudbalskom putu, tada teškom vremenu uspjeha i opstanka, kako je tekao njegov put fudbalskog uspona i pada, te šta poručuje mladim fudbalerima pogledajte u večerašnjem izdanju emisije “Iz svijeta sporta” na STV.

SANA – Hamza Škrijelj

FOTO: SANA